هوا برش

نیازمندی های هنر با چهارپیچ 

جوش اکسیژن- سوخت گاز و برش اکسیژن- سوخت گاز یا برش هواگاز روش هایی هستند که در آنها سوخت گاز به همراه اکسیژن برای جوش دادن و برش فلزات استفاده می شود. مهندسان فرانسوی Edmond Fouché و Charles Picard نخستین کسانی بودند که در سال ۱۹۰۳ برای اولین بار از این روش برای جوش دادن استفاده کردند. برای بالا بردن دمای شعله برای ذوب منطقه ای قطعه ی مورد نظر (مثل فولاد) در شرایط هوای اتاق از اکسیژن خالص به جای هوا (۲۰% اکسیژن، ۸۰% نیتروژن) استفاده می شود. شعله ی حاصل از پروپان و هوا با دمایC° ۲٫۰۰۰، شعله ی حاصل از پروپان و اکسیژن با دمای در حدود C° ۲٫۵۰۰، و شعله ی حاصل از اکسیژن و استیلن با دمای C° ۳٫۵۰۰ می سوزند.

روش اکسیژن- سوخت گاز برای جوش دادن قطعات روشی قدیمی است که امروزه برای کاربردهای صنعتی کمتر استفاده می شود اما هنوز برای جوش دادن لوله ها و استفاده جهت تعمیرات به صورت گسترده مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین این روش خیلی اوقات برای ساخت کارهای هنری که بیشتر ساختار تشکیل دهنده ی آنها از فلزات باشد، استفاده می شود.

در جوش دادن اکسیژن- سوخت گاز از یک مشعل جوش برای جوش دادن فلزات استفاده می شود. در اثر رسیدن دمای دو نقطه به دمای ذوب و ایجاد مواد مذابی که هر دو قطعه در آن سهیم هستند (حوضچه جوش) جوش شکل می گیرد. به این مواد مذاب معمولا فلز دیگر که فیلر نامیده می شود نیز اضافه می شود. جنس مواد فیلر با توجه به نوع فلزی که جوش داده می شود، انتخاب می گردد.

در برش اکسیژن- سوخت گاز از یک مشعل برش برای حرارت دادن فلز تا دمای برافروختگی استفاده می شود. سپس یک جریان اکسیژن به روی فلز دمیده می شود و فلز در این اکسیژن سوخته و سپس فلز به صورت گل اکسیدشده فلز به بیرون از محل برش جاری می گردد.

تجهیزات دستگاه هوا- برش

برش انواع فولاد

انواع شعله دستگاه هوا- برش

تنظیم شعله در دستگاه هوا- برش

موارد ایمنی در استفاده و تنظیم دستگاه هوا- برش

تجهیزات دستگاه هوا- برش

رگولاتور
رگولاتور برای کنترل رسیدن فشار از فشار مخزن به فشار لازم درون شلنگ ها به کار می رود. مقدار جریان خروجی گاز توسط اپراتور دستگاه با شیرهای سوزنی (needle valves) صورت می گیرد.

بیشتر رگولاتورها دو مرحله دارند. در مرحله اول وظیفه رگولاتور خارج کردن گاز با یک فشار مشخص تعیین شده (فشار میانی) به صورت ثابت است. رگولاتور در حالی باید این وظیفه را انجام دهد که فشار درون سیلندر با استفاده شدن گاز درون آن کم می شود. در مرحله دوم، رگولاتور کاهش فشار میانی تا حد فشار کم خروجی را کنترل می کند. رگولاتور دو گیج فشار دارد، یکی تعیین کننده ی فشار سیلندر و دیگری تعیین کننده ی فشار شیلنگ است.

شلنگ های گاز
این شلنگ ها که معمولا دوتایی هستند برای تشخیص، رنگ های مشخصی دارند و اتصالات آنها به نحوی طراحی شده که از جداشدن اتفاقی جلوگیری شود. اتصالات اکسیژن معمولا راست گرد و گاز چپ گرد بسته می شود. قسمت چپ گرد شیارهایی هم بر روی بدنه شان دارند که تا مهره ادامه پیدا کرده و برای تشخیص، در نظر گرفته شده است.

در کشورهای مختلف رنگ های به کاررفته برای تشخیص شلنگ ها متفاوت است.

شیر یک طرفه (Non-return valve)
گاز استیلن نه تنها قابل اشتعال است بلکه قابلیت انفجار هم دارد و شلنگ استیلن بدون اکسیژن هم قابلیت انفجار دارد. اگر موج این انفجار به مخزن استیلن برسد، سبب ترکیدن مخزن خواهد شد. شیرهای معمولی که معمولا از بازگشت جریان جلوگیری می کنند، قادر به توقف متوقف کردن موج انفجار نیستند چرا که قابلیت بسته شدن قبل از عبور موج از دریچه را نداشته و به همین دلیل به یک بازدارنده (flashback arrestor) نیاز دارند. این وسیله برای عمل کردن قبل از اینکه موج انفجار از شلنگ به قسمت تغذیه برسد، طراحی شده است.

بین رگولاتور و شلنگ و در حالت ایده آل بین شلنگ و مشعل، هم در خط اکسیژن و هم در خط گاز یک بازدانده موج انفجار یا شیر یک طرفه باید نصب شود تا از بازگشت شعله یا ترکیب اکسیژن و گاز به داخل سیلندر و آسیب زدن به تجهیزات یا انفجار سیلندر جلوگیری کند.

اروپایی ها بازدانده را روی رگولاتور و شیر یک طرفه را روی مشعل (ترچ) به کار می برند. آمریکایی ها هر دو وسیله را روی رگولاتور استفاده می کنند.

سوپاپ یک طرفه (Check valve)
این وسیله اجازه عبور جریان گاز را تنها از یک جهت می دهد. اگر سوپاپ یک طرفه به همراه بازدارنده (flashback arrestor) استفاده نشود، به نحوی طراحی نشده که بتواند مانع موج انفجار گردد. یک check valve معمولا از محفظه ای تشکیل شده که یک گوی در داخل آن قرار گرفته و از یک طرف توسط یک فنر نگهداشته می شود.

جریان گاز در جهت خروج از شلنگ، گوی را فشار داده و مسیر عبور خود را باز می کند. در نتیجه جریان در جهت عکس، گوی را به خروجی گاز فشرده ساخته و مانع از برگشت جریان به داخل می گردد. موج انفجار ممکن است زمانی رخ دهد که گوی از خروجی خیلی دور باشد و موج قبل از بازگشت گوی از دهانه خروجی رد شود. در نتیجه check valveها به تنهایی قادر به توقف موج انفجار نیستند.

مشعل (torch)

مشعل از قسمت های: شیر و اتصال برای گاز، شیر و اتصالات برای اکسیژن، دسته، محفظه ی اختلاط (که در آن اکسیژن و گاز با هم مخلوط می شوند) و سر مشعل که شعله را شکل می دهد، تشکیل شده است.

 

مشعل برش (cutting torch)

مشعل برش برای برش مواد به کار می رود. ابتدا فلز به وسیله شعله حرارت دیده تا اینکه به رنگ قرمز روشن درآید و وقتی قطعه به این دما رسید، اکسیژن به قطعات حرارت دیده (با فشاردادن اهرم) دمیده می گردد. این اکسیژن با فلز واکنش و تشکیل اکسید داده و تولید گرما می کند. و این حرارتی است، که سبب تداوم فرآیند برش می گردد. مشعل برش تنها، فلز را حرارت می دهد تا فرآیند برش شروع شود و حرارت بیشتر از این مقدار از فلز در حال اشتعال تامین می گردد.

نیازمندی های هنر با چهارپیج

ارسال نظر

چهار × 3 =